ANNA-VASILIKÍ PAPADIONISÍU – DISCURSO EN LA ANTIGUA OLIMPIA, YACIMIENTO ARQUEOLÓGICO, 03/08/2013

Publicado en agosto 12, 2013de 
Traducción y nota bio-bibliográfica: Mario Domínguez Parra
 
Incluyo, después de la traducción, el discurso que Dionisíu escribió en griego moderno y en griego antiguo. Al final, la nota sobre la autora.
 
***
 
En el tercer año de la vigésimo séptima Olimpíada, este año para ser exactos, deberíamos examinar, después de la finalización de la feria, nuestra aptitud para una Gran Grecia, no con un desvelo etnocentrista, sino como antiguos griegos en una Grecia multicultural y políglota.
 
En nuestra época, deberíamos examinar nuestra paciencia frente a la crisis económica, frente a la privatización de nuestras vidas. En otras palabras, ¿por qué no volvemos la mirada para reflexionar sobre los antiguos griegos, que fueron bellos de cuerpo y alma, bellos y virtuosos, que confiaban en su fama póstuma para una gloria suprema, durante y después del fin de su vida mortal?
 
Si alguien tuviese un conocimiento profundo de la historia griega, sería menos arrogante. Más amistoso con los refugiados, y perdónenme el comentario político, pero entonces Zeus Hospitalario no saldría a patrullar las calles, sino que todavía habitaría en el Olimpo. Sería más dulce con los necesitados, más permisivo con los diferentes y con la civilización extranjera.
 
Hoy, aquí, asistimos a una feria del libro, pero me pregunto sinceramente: ¿Tenemos realmente sed de alimento espiritual?
 
Como todos sabemos, griego es aquél que toma parte en la educación griega, como nos ha transmitido Isócrates en el Panatenaico.
 
Y verdaderamente lamento que gente de todo el mundo investigue con pasión los clásicos mientras que aquí, en este lugar, bastantes, aunque todavía pocos hasta ahora, se inclinan sobre los textos clásicos.
 
Para terminar, y hablando literalmente, tendríamos quizá que meditar más sobre el reflejo de nuestras palabras en nuestras vidas. El reflejo de nuestra educación en nuestras vidas.
 
Heleno significa hombre de luz. Hélade, piedra iluminada. Helénica, lengua toda luz.
 
Aquí tenemos olivos y producción agrícola a pleno rendimiento, pero la luz de Olimpia, la luz de la civilización, de nuestra civilización, ¿dónde se encuentra? ¿Quizá en estos libros de aquí? ¿Quizá más allá? ¿Dónde habita la luz de Grecia?
 
Y por último: ¿Dónde refulge en el deseo y en el mundo?
 
 
GRIEGO MODERNO – ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
 
Tο τρίτο έτος της 29ης Ολυμπιάδας,φέτος για την ακρίβεια,θα οφείλαμε να εξετάσουμε μετά το πέρας τούτης της έκθεσης,τη δικη μας ικανότητα για μια Μεγάλη Ελλάδα,όχι με την έννοια του εθνοκεντρισμού,μα όπως οι Αρχαίοι Έλληνες σε μια Ελλάδα πολυπολιτισμική και πολύγλωσση.
 
Στην εποχή μας, θα οφείλαμε να εξετάσουμε τη δική μας υπομονή απέναντι στην οικονομική κρίση,απέναντι στην ιδιωτικοποίηση των ζωών μας.Με άλλα λόγια,γιατί δε στρέφουμε το βλέμμα να αναλογιστούμε τους αρχαίους Έλληνες που υπήρξαν καλοί στο σώμα και στο πνεύμα,καλοί κἀγαθοί,ελπίζοντας για ύψιστη δόξα την υστεροφημία τους ,στη διάρκεια και μετά το πέρα τη θνητής ζωής τους;
 
Εάν κάποιος είχε βαθιά γνώση της ελληνική ιστορίας,θα ήταν λιγότερο αλαζόνας.Περισσότερο φιλικός με τους πρόσφυγες,και συγχωρέστε μου το πολιτικό σχόλιο,αλλά τότε,ο Ξένιος Δίας δεν θα έκανε περιπολίες στους δρόμους αλλά,θα κατοικούσε ακόμα στον Όλυμπο. Θα ήταν και περισσότερο γλυκός με τους άπορους,περισσότερο ανεκτικός με τους διαφορετικούς και την ξένη κουλτούρα.
 
Σήμερα εδώ,είμαστε παρόντες σε μια έκθεση βιβλίου,μα ειλικρινά αναρωτιέμαι.Διψάμε στ αληθεια για πνευματική τροφή/
 
Όπως όλοι γνωρίζουμε,Έλληνας είναι αυτός που μετέχει της ελληνικής παιδείας,όπως μας έχει παραδώσει ο Ισοκράτης στον Παναθηναικό.
 
Και αλήθεια λυπούμαι που άνθρωποι από όλο τον κόσμο μελετούν με πάθος τους κλασικούς,ενώ εδώ σ αυτόν τον τόπο,αρκετοί,αλλά λίγοι ακόμα σκύβουν πάνω στα κλασικά κείμενα,έως τώρα.
 
Τελειώνοντας και για να κυριολεκτήσω,θα έπρεπε μάλλον να αναλογιστούμε περισσότερο το καθρέφτισμα των λέξεων μας στις ζωές μας.Το καθρέφτισμα της παιδείας μας στις λέξεις μας.
 
Έλλην σημαίνει άντρας από φως.Ελλάς φωτεινή πέτρα.Ελληνική,γλώσσα όλο φως.
 
Εδώ,έχουμε ελιές και αγροτική παραγωγή σε άνθιση,μα το φως της Ολυμπίας,το φως της κουλτούρας,της δικής μας κουλτούρας,πού βρίσκεται;Μήπως σ αυτά εδώ τα βιβλία;Μήπως και πέρα από αυτά;Το φως της Ελλάδας πού κατοικεί;
 
Και επιτέλους.Πού στην ευχή και στον κόσμο διαλάμπει;
 
 
GRIEGO ANTIGUO – ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ σε ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ
 
Ἐτει τρίτω ἑβδόμης και εἰκοστῆς Ὀλυμπιάδος,μετά δε τοῦδε τοῦ θέρους, ἐδόκει ἄν ἡμῖν, διεξέρχεσθαί τε και ἐπίστασθαι ἐάν ἱκανοί ὧμεν, περί Ἑλλάδος Μεγάλης, οὐχί ἐθνικῆ τῆ φύσει, ἀλλά πολιτικῆ και πολλαχῆ τῆ ἰδιότητι.Πολύγλωττη μεν,τῆ Ὁμονοία δε και τῶ πνεύματι.
 
Καιροῖς μενετοῖς τε χαλαιποῖς και, μετά δε ταύτη τῆ ἐκθέσει παπύρων, διεξέρχεσθαι ἄν ἐδόκει ὑμᾶς ἱκανότητι Μεγάλης Ἑλλάδος πέρι, Ἱκανότητί τε δεινότητι, ἐν μέσω κρίσεως οἱκονομικῆς και ἱδιωτείας τοῦ βίου ἡμῶν.
Ἀμώς γε πώς,διεξελθεῖν ὑμῶν προγόνων τε ἐπιγόνων,καλῶν κἀγαθῶν,περικλύτων ἐσαιεί,ὑστεροφημίης ἐμπλέων,σφῶν πέρι και μετά την αὐτῶν βίου τελευτήν.
 
Ὁστις κατέχη την τῆς Ἱστορίης ἐπιστήμην,μάλλον μέτριος τῶ λόγω ἤ τῆ ἑλευθεροστομίη ἄν εἴη.Ξένιος μάλλον τοῖς ἰκέταις και τοῖς φεύγουσι τε Ξένιος Ζευς οὐκ ἄν περιπολαζείη ἐν ταῖς ἀτραποῖς και Ὀλύμπω κατώκει τἤμερον ἄχρι.Γλυκίων τοῖς ἀπόροις,ἀνεκτικὀτερος τοῖς διαφέρειν και τοῖς ἀλλοτρίοις.
 
Τἤμερον μεν τῆδε τῆ ἐκθέσει παπύρων ταύτη μεθίεμεν, ἄχθομαί δε τοῖς ἀλλοτρίοις ἐπιτηδεύουσι γλῶσσαν ἡμῶν, ἡμεῖς δ’ούκ.
 
Ἱσοκράτους Παναθηναικός ἡγεῖται ὅτι Ἕλλην ὁ τῆς Ἐλληνικῆς μετέχει,ὀλίγοι δε Ἡμῶν τῶν κλασικῶν μετέχουσιν.
 
Ταύτη τῆ εὐωχία τῆς τῆς Ὁλυμπιακῆς γῆς, ἐλαιώνας τε και παραγωγήν ἀγροῦ ἐσμέν Ἱκανοί εὐποροί τε.
 
Ἀλλά φάος Ὀλύμπου γῆς,Φἀος Ἐλληνικῆς,παιδείας τε και γλώσσης ποῖ οἰκῆ,ποῖ αὐγάζει,και τελευτώντος τοῦ λόγου τούτου,ποῖ,νη τῶ Δία,ῥοδοδάκτυλος ἑώς αὑτῶν ἔστιν;
 
ἈΝΝΑ Η ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΗΛΙΑΙΟΥ ΕΦΗ ΤΩ ΓΕΝΕΙ ΜΠΙΡΙΤΗ ΕΝ ΟΛΥΜΠΙΑΙΣ ΕΤΕΙ 27Ης ΟΛΥΜΠΙΑΔΟΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΗΝ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΥΠΟ ΡΩΜΑΙΩΝ ΤΕ ΚΑΙ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΕΡΙ ΤΩ 700 ΜΕΤΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΥΠΟ ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΩΝ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΗΣ ΔΟΞΗΣ.
 
 
Nota bio-bibliográfica
 
Anna-Vasilikí Papadionisíu es lingüista, licenciada por la Universidad de Patras, investigadora de la obra de Platón, en concreto de la importancia de la dialéctica platónica en la prosperidad del individuo en la sociedad.
 
Poeta, ensayista, mantiene una columna sobre poesía en  «free press In Fact». Poemas suyos se han publicado en «Antifa» y en el periódico «Εποχή». Ha presentado algunas de sus obras en Gallerie de Orphe, en Olimpia.
 
Este año tomó parte en refuerzos voluntarios en el Instituto de Educación Secundaria 30 de Rézimno, Creta, y se entregó durante seis meses a investigar las Helénicas de Jenofonte y la Historia de Tucídides.
 
Ha dado clase durante ocho años seguidos. Y es música, en concreto pianista, desde hace veinte años. Habla inglés, francés. Conoce el latín y el griego antiguo. Ha escrito cuentos y una novela corta titulada Los sueños de Diοtima, «Τα ονειρα της Διοτίμας», sobre la historia de la antigua filosofía griega. Se ha dedicado al ballet clásico y compone canciones. Ama las estrellas y fuma con pasión.